۱۳۸۷/۰۲/۰۵

کوهستان ( قسمت آخر )

آری هوای لطیف و سکوت و آرامش کوهستان و مناظر زیبای آن
روح تازه ای به آدمی می بخشد .
برای همین است که کوهنوردان غالباً ورزیدگی و سلامت اندام را
با قدرت روحی و سجایای اخلاقی توام دارند .
کوهها مظهر و منبع خیر و برکت هستند . هزاران چشمه از دل آن ها

می جوشند و زمین ما را سیراب وسر سبز می کنند .از رودخانه های آن
برای تولید برق بهره گرفته و دامنه های سر سبز آن نیز چرا گاه مناسبی
برای جانوران کوهستانی است .

گردنه های پر برف قدمگاه هزاران مرد و زن و کودک بوده و دل صخره هایش
خاطره های بیشمار کوچ کنندگان را در خود ثبت کرده است .
کوهستانهایی که قله هایشان شاهد اوج گیری با شکوه عقاب هایی زرین بال اند ،
قله هایی گنبدی قهوه ای و خاکستری ، قله هایی مخروطی با تخته سنگهای سیاه
و صیقلی ، قله هایی اســتـوار و ســر افـراز .



بر گرفته از کتاب طرح درس کارآموزی کوهپیمایی (فدراسیون کوهنوردی جمهوری اسلامی ایران)

هیچ نظری موجود نیست: